Adam Dąbrowa

Adam Antoni Dąbrowa urodził się 24 grudnia 1902 roku w Bochni. Po zdaniu matury w Wyższej Szkole Realnej w Tarnowie wstąpił w 1918 roku do Wojska Polskiego. Służył w 4. pułku piechoty Legionów, uczestniczył w obronie Lwowa i wojnie polsko-bolszewickiej. Po ukończeniu Szkoły Podchorążych Piechoty zmienił rodzaj broni i ukończył kurs obserwatorów lotniczych w Toruniu. Służył w pułkach lotniczych, pełniąc między innymi funkcje dowódcze i szkoleniowe.

Po wybuchu II wojny światowej przedostał się przez Rumunię do Francji, a następnie został ewakuowany do Wielkiej Brytanii. Wstąpił tam do Polskich Sił Powietrznych, ukończył kurs nawigatorów bombardowania i strzelania, a w czerwcu 1942 roku dołączył do dywizjonu 301. We wrześniu objął jego dowództwo, które sprawował do kwietnia 1943 roku. Później kierował ośrodkami szkoleniowymi, a w 1945 roku został szefem wydziału w Dowództwie Polskich Sił Powietrznych. Po wojnie pozostał w Wielkiej Brytanii, gdzie pracował między innymi jako tapicer, drukarz i kreślarz oraz działał w środowisku polonijnym. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari, Krzyż Walecznych i Distinguished Flying Cross. Zmarł 14 stycznia 1988 roku w Londynie.

Na podstawie artykułu „Adam Dąbrowa” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.