Eugeniusz Kiernik
Paleontolog, zoolog
- Urodzony
- 1877, Bochnia
- Zmarł
- 1921, Warszawa
- Zawody
- paleontolog, zoolog
Eugeniusz Antoni Kiernik (1877-1921) był polskim zoologiem i paleozoologiem, profesorem anatomii weterynaryjnej. Urodził się w Bochni, gdzie ukończył gimnazjum; zmarł w Warszawie i został pochowany w rodzinnej Bochni. Studiował górnictwo, prawo i nauki przyrodnicze, a w 1907 roku uzyskał doktorat filozofii. Pracował na Uniwersytecie Jagiellońskim w Katedrze Anatomii Porównawczej, a w 1915 roku uzyskał habilitację. W 1918 roku powierzono mu organizację Studium Weterynarii, najpierw przy Uniwersytecie Warszawskim, a następnie w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.
Prowadził badania fauny kopalnej, między innymi w jaskiniach polskich Tatr. Opublikował książkę „Życie w nurtach oceanu”, poświęconą oceanografii biologicznej. Współpracował z Władysławem Szaferem przy działaniach na rzecz ochrony przyrody, w tym Puszczy Niepołomickiej i Białowieskiej. Był inicjatorem utworzenia placówki naukowej badającej faunę Bałtyku, a od stycznia 1921 roku kierował Morską Stacją Doświadczalną. Podczas I wojny światowej walczył w I Brygadzie Legionów i był komisarzem Polskiej Organizacji Narodowej. Był bratem Władysława Kiernika.
Na podstawie artykułu „Eugeniusz Kiernik” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.