Eugeniusz Słuszkiewicz

Eugeniusz Leonard Słuszkiewicz, polski językoznawca, indolog i orientalista, urodził się 6 listopada 1901 roku w Jarosławiu. Jego ojciec był tam profesorem gimnazjalnym; w 1905 roku rodzina przeniosła się do Bochni, gdzie Słuszkiewicz ukończył szkołę i gimnazjum. Studiował językoznawstwo, filologię klasyczną i germańską na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W 1924 roku uzyskał doktorat z indologii, a w 1938 habilitację z filologii indyjskiej.

Po wojnie pracował na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie kierował katedrą językoznawstwa indoeuropejskiego, a następnie na Uniwersytecie Warszawskim, kierując katedrą filologii indyjskiej. Badał języki i literaturę Indii, a także kulturę oraz literaturę ormiańską i etiopską. Publikował prace naukowe, przygotowywał hasła encyklopedyczne i recenzował przekłady literatury indyjskiej. Znał 30 języków. W 1972 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł 28 sierpnia 1981 roku w Warszawie i został pochowany w Toruniu.

Na podstawie artykułu „Eugeniusz Słuszkiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.