Jan Achacy Kmita

Jan Achacy Kmita był polskim poetą i tłumaczem, żyjącym na przełomie XVI i XVII wieku. Pochodził ze szlachty małopolskiej i brał udział w wojnach prowadzonych przez Stefana Batorego. Pełnił funkcję podżupnika bocheńskiego i był związany z Bochnią. Tworzył przede wszystkim wierszowane utwory epickie oraz przekłady.

W 1588 roku ukazały się jego „Pasterskie ... rozmowy”, przekład „Bukolik” Wergiliusza, oraz „Łów Dyjanny”. W 1591 roku opublikował „O Anneaszu trojańskim księgi trzynaste”, tłumaczenie księgi dopisanej do „Eneidy” przez Mafeo Vegio. W 1595 roku wydał „Spitamegeranomachia albo Bitwa pigmejów z żurawiami”, utwór o charakterze aluzyjno-satyrycznym, zestawiający opisaną żartobliwie walkę z rzeczywistymi wojnami. Jego późniejsze dzieło, „Penelopea abo Niewinność dziwnie cudownej niewiasty siedem razy ciętej” z 1610 roku, przedstawia historię niewinnie oskarżonej kobiety.

Na podstawie artykułu „Jan Achacy Kmita” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.