Stefan Martyka

Stefan Wacław Martyka urodził się 7 września 1909 roku w Bochni, gdzie ukończył gimnazjum. Był aktorem i działaczem teatralnym. W 1932 roku ukończył szkołę dramatyczną w Warszawie, a następnie występował w teatrach w Wilnie, Częstochowie i Katowicach. Podczas okupacji niemieckiej, przebywając w Wilnie, współorganizował konspiracyjne Studio Dramatyczne i prowadził wieczory artystyczne. Po wkroczeniu Armii Czerwonej został dyrektorem Teatru Muzycznego „Lutnia”. W 1945 roku przyjechał do Warszawy i podjął pracę w Teatrze Polskim. W 1949 roku objął jego dyrekcję, a później pełnił funkcje w Ministerstwie Kultury i Sztuki.

Martyka prowadził w Polskim Radiu audycję „Fala 49”, o charakterze politycznym i propagandowym. 9 września 1951 roku został zastrzelony we własnym mieszkaniu przez członków podziemnej organizacji „Kraj”. Miał 42 lata. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Pośmiertnie otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski; wcześniej odznaczono go Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Na podstawie artykułu „Stefan Martyka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.